കുലംകുത്തി - കവിത
രചന - മഹാകവി കാപ്പിലാന്
ഒന്നാനാം കുന്നിന് മേല്
ഒരടി കുന്നിന്മേല്
ഒറ്റയ്ക്ക് നില്ക്കും പോര് " കോഴി "
നീ കൊത്തി കൊത്തി
കൊത്തിവലിച്ച്
ചിതലരിച്ച എന്റെ വീടിനെ
നിലം പരിശാക്കരുതെ !
കോഴി ..
ഒറ്റക്കാലന് കോഴി ..
"കടം കൊണ്ട "
നിന്റെ ചുവന്ന തൊപ്പി
നിനക്കാര് തന്നു ?
രക്ത വര്ണ്ണത്തില് മുക്കിയെടുത്ത
നിന്റെ അങ്കവാലും കിന്നരികളും
ചുവപ്പിക്കുവാന് ,
എത്രയോ സിന്ദുര കുറികള്
ഇവിടെ ഒലിച്ചിറങ്ങിയിരിക്കുന്നു ?
വളഞ്ഞു കൂര്ത്ത നിന്റെ " S " ചുണ്ടുകളാല്
എത്രയോ കുടല് മാലകള് നീ വലിച്ചുമ്പിയിരിക്കുന്നു ?
എന്നിട്ടും മതിയായില്ലേ പോര്കോഴി ?
കുലംകുത്തി കോഴി ?
നിന്റെ
കാമഭ്രാന്തിനാല്
കപട പ്രണയം അഭിനയിച്ച്
പിന്നെ "കറിവേപ്പില "പോലെ വലിച്ചെറിഞ്ഞ
പിടക്കോഴികള് ഇന്ന്
മഹാമേരുക്കളായി മാറിയിരിക്കുമ്പോള്
നാണമാകുന്നില്ലേ ,
ലജ്ജ തോന്നുന്നില്ലേ
നിനക്കവരെ "കുലംകുത്തികള് "
എന്ന് വിളിക്കുവാന് ?
നാളെ ,
നിനക്ക് ഭൂജിക്കുവാന്
ധാന്യ മണികള്ക്കായി
നീയി കുന്നിറങ്ങി കരയില് വരും .
നെയ്യാറ്റിന് കരയില് വരും !
പേ പിടിച്ച നായെ പോലെ
നീയി കരയിളക്കി മറിക്കും !
എങ്കിലും ,
നിനക്ക് കൊറിക്കുവാന് ,
നിന്റെ ഒരിക്കലും അടങ്ങാത്ത
രക്തദാഹത്തിന്റെ
ബക വിശപ്പ് ശമിപ്പിക്കുവാന് ,
ധാന്യങ്ങള് ഒന്ന് പോലും
അവശേഷിക്കില്ല എന്ന
ബോധം
തിരിച്ചറിവ്
നിനക്കുണ്ടോ പോര് കോഴി ?
